Hoe beleven mensen de gebouwen waarin wij slimme, duurzame oplossingen adviseren? Om dat te onderzoeken bezoeken we projecten waar onze adviezen onderdeel zijn van het dagelijks gebruik. We luisteren, kijken rond en stellen vooral één vraag: hoe is het nu écht om in een gebouw met ‘Nelissen vanbinnen’ te verblijven? Zo krijgen we inzicht in wat goed werkt en wat beter kan. Aan de hand van de ervaringen van gebouwgebruikers Debbie, Maarten en Daan verkennen we in vijf thema’s hoe zij ‘hun gebouw’ Mindlabs ervaren.

Thema 3: mens en techniek

Stopcontacten: een veelbesproken detail

Misschien wel het meest tastbare onderwerp waar gebruikers iets van vinden: stopcontacten. In de werkruimtes en in het Forum (het debatcentrum op de 1^e verdieping) is men tevreden. “Hier in het Forum vallen ze extra op, de stopcontacten zijn zwart. Iedereen lacht er altijd om, maar het zijn er in ieder geval genoeg” zegt Daan. Ook over de wandcontactdozen in de muren van verschillende ruimten klinkt waardering. Anders ligt dat bij de vloerpotten: daar is niemand echt fan van. “Dat is een verschrikkelijk systeem,” aldus Daan. “Ziet er netjes uit, maar die klepjes zijn fragiel én duur. Als je ze eenmaal open hebt, krijg je ze bijna niet meer dicht. En dan ligt er zo’n deksel los of breekt er een kabel.” Toch zijn de vloerpotten nodig. “Je moet ze wel gebruiken, want je hebt stroom midden in de ruimte nodig,” vult hij aan.

“In het Forum vallen ze extra op. Iedereen lacht er altijd om, maar het zijn er in ieder geval genoeg” – Daan

Ondanks dat er vanuit het ontwerp zowel in de vloer (vloerpotten) als in het plafond (aansluitingen op de kabelgoot) behoorlijk wat stopcontacten zijn voorzien, blijkt het aantal stroompunten in het Bruisend Hart, de centrale ruimte van het gebouw, in de praktijk onvoldoende. Vooral omdat de ruimte vaak dienstdoet als evenementenlocatie. “Daar heb je echt veel te weinig aansluitingen,” zegt Debbie. “Dan gaan mensen haspels leggen en dat gaat natuurlijk mis, al kun je het niemand kwalijk nemen.” Maarten knikt: “Het was handiger geweest als er per kolom meerdere groepen waren gemaakt.” Omdat het aanbrengen van stopcontacten in de oude, originele kolommen een grote impact zou hebben op de uitstraling, is daar in het ontwerptraject bewust van afgezien. Ook in de nieuwe, ronde kolommen bleek het lastig om aansluitpunten netjes te integreren. Er is dus zeker over nagedacht, maar in het gebruik blijkt dat stroompunten toch gemist worden. Een waardevol aandachtspunt om mee te nemen in een volgend vergelijkbaar project.

 “In het Bruisend Hart heb je echt te weinig aansluitingen” – Debbie

Wat als techniek niet gezien wordt?

In Mindlabs zijn veel toegangsdeuren uitgerust met een paslezer. Wordt een ruimte vrijgegeven, dan springt er een groen lampje aan en is de deur voor iedereen te openen. Technisch perfect geregeld, maar praktisch niet altijd even duidelijk. Bij één van de zalen werd tijdens het interview een parasolvoet tussen de deur geschoven, als visuele hint dat je gewoon naar binnen kunt lopen. Gebruikers blijken creatief wanneer techniek werkt, maar de boodschap niet (helemaal) overkomt.

Binnen het ontwerp van Mindlabs is veel overleg gevoerd over de gewenste en benodigde toegangscontrole. Het gebouw is openbaar toegankelijk zodat iedereen zich welkom voelt en er alle ruimte is voor interactie onderling. Maar altijd alle deuren wijd open zetten kan natuurlijk niet. Met name DPG media en Uitgeverij Zwijssen hadden een duidelijk wens dat delen van het gebouw niet voor iedereen toegankelijk zouden zijn. Met de ruime openingstijden van Minflabs, moeten gebouwdelen ook goed afgesloten kunnen worden. Dit heeft geleid tot de verschillend paslezers op deuren die in het normaal gebruik gewoon toegankelijk zijn en vergrendeld kunnen worden als dat wenselijk is.