Hoe beleven mensen de gebouwen waarin wij slimme, duurzame oplossingen adviseren? Om dat te onderzoeken bezoeken we projecten waar onze adviezen onderdeel zijn van het dagelijks gebruik. We luisteren, kijken rond en stellen vooral één vraag: hoe is het nu écht om in een gebouw met ‘Nelissen vanbinnen’ te verblijven? Zo krijgen we inzicht in wat goed werkt en wat beter kan. Aan de hand van de ervaringen van gebouwgebruikers Debbie, Maarten en Daan verkennen we in vijf thema’s hoe zij ‘hun gebouw’ Mindlabs ervaren.

Thema 2: thermisch comfort

(G)een te openen raam, wél veel daglicht

De eerste indruk van de gebruikers is positief: het gebouw voelt licht, fris en ruim. De openheid van het gebouw zorgt voor veel daglicht, iets wat in de eerdere, oudere gebouwen vaak ontbrak. Daan werkt merkbaar met meer plezier in Mindlabs dan in de oudere panden waar hij eerder zat. “Op mijn werkplek kan ik aan drie kanten naar buiten kijken,” vertelt Daan. “Daardoor krijg ik de hele dag veel van buiten mee, dat is toch wel lekker.”

Toch worden de zelf te openen ramen gemist. In de meeste delen van Mindlabs is alles geregeld via een geavanceerd, gebalanceerd klimaatsysteem, al werkt dat niet altijd zoals deze gebruikers het zouden willen. “Als het druk is in een collegezaal, wordt het gezichtje oranje,” zegt Maarten, wijzend naar de CO₂-meter. “Dan kun je wel aan het knopje draaien, maar je mist gewoon dat je even een raam open kunt zetten.” Voor Zwijssen was dat reden om er al in het ontwerp iets aan te doen. Debbie: “Bij ons kunnen wel enkele ramen open. Dat was een vereiste, en daar zijn mijn collega’s en ik heel blij mee.”

“In het begin moest het systeem zich nog inregelen. Inmiddels is het consistent. Daar ben ik blij mee.” – Daan

Zelf aan de knoppen zitten

Al snel wordt duidelijk: mensen vinden het prettig als ze zelf iets kunnen regelen. Een bekend gegeven, maar het blijft waardevol om dat terug te horen van gebruikers. Of het nu om licht, temperatuur of ventilatie gaat, het gevoel van invloed hebben op het binnenklimaat maakt verschil. “Volgens mij kunnen we overal het licht dimmen,” zegt Daan. “Behalve op plekken waar dat aangepast is, zoals de collegezalen waar je juist de eerste rij verlichting aan of uit kunt schakelen”. Debbie daarentegen kan het licht in haar ruimte niet dimmen. “Ik zou dat wel graag willen,” geeft ze aan. Maarten merkt op dat het licht in zijn ruimte automatisch uitgaat als hij stilzit. “Dan zit ik daar alleen en dan gaat om de vijf minuten het licht uit. Dat heb ik aan laten passen, en nu werkt het wel een stuk beter.”

“Het gevoel dat je zelf invloed hebt, maakt echt uit.” – Debbie

Bij Zwijssen kunnen gebruikers in de grote open kantoortuin per vier werkplekken het klimaat bijstellen. “Dat wordt veel gebruikt,” vertelt Debbie. “Het gevoel dat je er zelf invloed op hebt, maakt echt uit.” Toch blijft het binnenklimaat een gevoelig punt. Wat voor de één prettig voelt, is voor de ander al snel te koud of te warm. Zoals Debbie het verwoordt: “Klimaat is altijd moeilijk. Dat blijft echt wel een ding. Zeker in grote open ruimtes” Dat neemt niet weg dat het systeem wél verbeterd is sinds de oplevering. “In het begin moest het systeem zich echt nog inregelen,” vertelt Daan. “Maar inmiddels is het eigenlijk altijd consistent, of het nou vriest of de zon fel schijnt. Daar ben ik blij mee.”

Halverwege het gesprek komt het onderwerp ‘zelf aan de knoppen zitten’ opnieuw ter sprake, een teken dat het leeft. Deze keer gaat het over de hoeveelheid lucht. “Het zou prettig zijn als je zelf wat meer invloed hebt op de hoeveelheid lucht die binnenkomt,” zegt Maarten. “In het lab beneden kan dat wel. Dat werkt echt prettig.” Daan en Debbie zijn het daar helemaal mee eens.