We kijken binnen bij Mindlabs, een bijzonder gebouw in de Spoorzone van Tilburg. Hier dragen onze bouwfysische en installatietechnische oplossingen bij aan een licht en open gebouw dat ontmoeting en samenwerking stimuleert. De vijf thema’s die aan bod komen zijn akoestiek, thermisch comfort, mens en techniek, (brand)veiligheid en duurzaamheid.

We spreken drie gebruikers van het gebouw. Allereerst Daan, werkzaam bij Yonder en ook BHV’er binnen dit gebouw. Daarnaast spreken we Debbie, die namens uitgeverij Zwijssen op de vierde verdieping werkt en labtechneut Maarten die voor Tilburg University werkt. Alle drie kennen ze Mindlabs van buiten én van binnen, en vertellen ze openhartig hoe zij het gebouw dagelijks ervaren.

Wat gebruikers ons vertellen over ‘hun gebouw’

Hoe beleven mensen de gebouwen waarin wij slimme, duurzame oplossingen adviseren? Om dat te onderzoeken bezoeken we projecten waar onze adviezen onderdeel zijn van het dagelijks gebruik. We luisteren, kijken rond en stellen vooral één vraag: hoe is het nu écht om in een gebouw met ‘Nelissen vanbinnen’ te verblijven? Zo krijgen we inzicht in wat goed werkt en wat beter kan. Aan de hand van de ervaringen van gebouwgebruikers Debbie, Maarten en Daan verkennen we in vijf thema’s hoe zij ‘hun gebouw’ Mindlabs ervaren.

Thema 1: akoestiek

Doordachte akoestiek in een open gebouw

Gezien het vele glas en de openheid zou je misschien anders verwachten, maar in Mindlabs is de akoestiek en geluidsisolatie op de meeste plekken uitstekend. In de collegezalen, werkkamers en vergaderruimtes is het geluid goed onder controle ofwel er heerst een prettig akoestisch klimaat waarbij er geen geluidsklachten zijn van en naar omliggende ruimten. “De akoestiek doet het prima,” zegt Maarten. “Ook een enkele glazen wand bij de collegezaal houdt het geluid behoorlijk goed tegen. Niet alles, maar genoeg om het niet storend te maken.” Dat is geen toeval. Juist in een gebouw met veel glas en open zones is akoestiek iets waar je in het ontwerp goed rekening mee moet houden, en dat is hier zichtbaar én hoorbaar gebeurd. Toch is er één plek die wat uitdagender blijft: de vide van het Bruisend Hart. “Het geluid gaat daar heel erg omhoog,” legt Maarten uit. Hoewel er maatregelen zijn genomen, blijft het een lastig punt. Met een knipoog stelt Maarten voor “Misschien iets groens ophangen?” Debbie lacht. “Dat helpt misschien wel!”

“De akoestiek doet het prima. Een enkele glazen wand bij de collegezaal houdt het geluid goed tegen.” – Maarten

In het ontwerp is bijzondere aandacht besteed aan de ruimteakoestiek van het Bruisend Hart. Ondanks dat de ruimte er strak uitziet met materialen die erg hard lijken, is in het ontwerp samen met de architect uitgebreid gezocht naar plaatsen waar geluidabsorberend materiaal toegepast kon worden. Het gehele plafond van het Bruisend Hart is geluidabsorberend uitgevoerd en de metalen balustrades en het metalen plafond van de begane grond zijn voorzien van microperforatie die je alleen kunt zien op hele korte afstand. De nagalmtijd die gemeten is in deze ruimte is circa 1,0 seconden. In de ontwerpfase was rekenkundig ingezet op een nagalmtijd van circa 1,8 seconden. In de praktijk is de nagalmtijd dus nog een stuk lager door onder andere de inrichting.

En het spoor? Geen probleem

Mindlabs ligt letterlijk aan het spoor, met uitzicht op de perrons. Dat komt tijdens het interview slechts één keer terloops ter sprake. “Je hoort wel iets, maar het is niet storend” zegt Daan. Debbie vult aan: “Eigenlijk voel je het eerder heel licht dan dat je het hoort. En dat is geen enkel probleem.” Precies dat is typerend voor ons werk: als het advies voor in dit geval de geluidwering van de gevel goed wordt overgenomen en uitgevoerd in de bouw, valt de gebruikers het geluid van buiten (bijna) niet op en wordt een goed eindresultaat behaald. Dat blijkt ook hier en dat is prettig om te horen.

Volgende week: hoe comfortabel voelt een gebouw dat er goed uitziet? In deel 2 onderzoeken we het thermisch comfort in Mindlabs.